weerwolf

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• weer·wolf

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	weerwolf	weerwolven
verkleinwoord	weerwolfje	weerwolfjes

Zelfstandig naamwoord

weerwolf m

1. (mythologie) een mythisch wezen dat bij volle maan van mens in wolf verandert

   In dit televisieprogramma delen een weerwolf, een vampier en een geest een huis.