weerspiegelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• weer·spie·ge·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
weerspiegelen	weerspiegelde	weerspiegeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

weerspiegelen

1. (overgankelijk) als beeld terugkaatsen

   Het stille water van het meertje weerspiegelde de besneeuwde bergtoppen.

2. (overgankelijk) overdrachtelijk: een evenbeeld zijn van iets

   Zijn latere werk weerspiegelde zijn eerdere ervaringen soms ongemerkt.