vondst

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • vondst
enkelvoud meervoud
naamwoord vondst vondsten
verkleinwoord vondstje vondstjes

Zelfstandig naamwoord

vondst v

  1. iets dat vaak door goed geluk gevonden wordt, vaak op een archeologische site
    De vondst van de muurtekening bewees het prehistorisch leven in de regio.
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Zusterprojecten
Hulpmiddelen
In andere talen