volbrengen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
volbrengen	volbrengend
volbrenging	volbracht

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• vol·bren·gen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
volbrengen	volbracht	volbracht
zwak -cht	volledig

Werkwoord

volbrengen

1. (overgankelijk) geheel uitvoeren

   Hij volbracht daarmee een waar meesterwerk.

Synoniemen

• tot stand brengen

Vertalingen

    1. geheel uitvoeren   

Engels: accomplish (en)

Spaans: cumplir (es)