vloeken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• vloe·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van vloek.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
vloeken	vloekte	gevloekt
zwak -t	volledig

Werkwoord

vloeken

1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken

   Hij vloekte binnensmonds.

   Als hij even later in een file vast komt te staan, vloekt en tiert hij op het verkeer.

2. niet bij elkaar passen

   Het rood vloekt een beetje bij het oranje.

   Rechte lijnen vloeken met de natuur.

Afgeleide begrippen

• [1] stijfvloeken

Vertalingen

    1. uitroepen van vloekwoorden, beledigende taal gebruiken   

Duits: fluchen (de) Engels: swear (en)

Frans: jurer (fr) Spaans: blasfemar (es), renegar (es), maldecir (es), jurar (es)

Zelfstandig naamwoord

vloeken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord vloek