verwijten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ver·wij·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verwijten	verweet	verweten
klasse 1	volledig

Werkwoord

verwijten

1. (ditransitief) verantwoordelijk gesteld worden voor een gemaakte fout

   Hem werd grote arrogantie verweten.

Zelfstandig naamwoord

verwijten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord verwijt