verongelukken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ver·on·ge·luk·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van ongeluk met het voorvoegsel ver-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verongelukken	verongelukte	verongelukt
zwak -t	volledig

Werkwoord

verongelukken

1. (ergatief) bij (tot personen) een ongeluk om het leven komen

   Hij is op weg in de Alpen verongelukt.

2. (figuurlijk) mislukken, niet goed terechtkomen

   «Je kan wel zeggen dat hij verongelukt is.»

   Hij heeft niets bereikt van wat hij beoogde.

3. (tot vervoermiddelen) onbruikbaar worden door ongeluk

   Bij een kettingbotsing zijn gisteravond tien auto’s verongelukt.

Synoniemen

• [1] omkomen

Opmerkingen

• [1] een ongeluk hebben.

een persoon is aangereden, maar leeft nog.

Vertalingen

    1. bij een ongeluk om het leven komen   

Duits: tödlich verunglücken (en) Engels: die in a crash (en)

Spaans: perecer (es), accidentarse (es)