verbrijzelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ver·brij·ze·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
verbrijzelen	verbrijzelde	verbrijzeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

verbrijzelen

1. (overgankelijk) in vele kleine brokstukken breken

   Met een slag van zijn moker verbrijzelde de bruut het been van zijn slachtoffer.