vage

Nederlands

Woordafbreking

• va·ge

Bijvoeglijk naamwoord

vage

1. verbogen vorm van de stellende trap van vaag

Anagrammen

• gave

Duits

Uitspraak

• IPA: /ˈvaːgə/

Woordafbreking

• va·ge

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan het Franse vague of het Latijnse vagus.

stellend	vergrotend	overtreffend
vage	vager	am vagesten
alle verbuigingsvormen

Bijvoeglijk naamwoord

vage

1. vaag, onbepaald, onduidelijk

   «Bevor es losging, hatten wir nur eine sehr vage Vorstellung davon, was uns erwarten würde.»

   Voor het begon, hadden we slechts een zeer vaag beeld van wat ons te wachten stond.

2. onzeker

   «Fuzzy bedeutet unscharf, vage oder kraus und klingt dem Englisch sprechenden Menschen nicht richtig gut im Ohr. [...] In den siebziger Jahren erdachte er dann die "Fuzzy-Logik", die auch mit vagen Prämissen auskommt.»

   Fuzzy betekent onscherp, onzeker of warrig en klinkt Engelstalige mensen niet echt als muziek in de oren. [...] In de jaren zeventig bedacht hij dan de "fuzzy-logic", die ook met onzekere premissen uitkomt.

Schrijfwijzen

• vag

Gelijkklinkende woorden

• Waage

Synoniemen

• [1] abstrus, bruchstückhaft, flüchtig, nebulos / nebulös, unbestimmt, undeutlich, unklar, unzureichend, verschwommen, zweifelhaft
• [2] unentschieden, unscharf, zweideutig

Antoniemen

• [1] eindeutig, deutlich, gewiss, klar
• [1,2] präzise, genau
• [2] wahr, unwahr

Hyperoniemen

• [1,2] inexakt, ungenau

Afgeleide begrippen

• Vagheit, vagieren

Interlingua

Bijvoeglijk naamwoord

vage

1. vaag