urbs

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Latijn 1.1 Zelfstandig naamwoord 1.1.1 Verwante begrippen 1.1.2 Verbuiging 1.1.3 Referenties

Latijn

Zelfstandig naamwoord

urbs v

1. (grote, versterkte) stad

   «Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni,
   Karthago, Italiam contra Tiberinaque longe
   ostia,^[1]»

   Er was eens een oude stad, bewoond door Tyrische kolonisten, Carthago, ver gelegen tegenover Italië en ver van de monding van de Tiber.^[2]

Verwante begrippen

• urbanitas
• urbanus

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	urbs	urbēs
genitief	urbis	urbium
datief	urbī	urbibus
accusatief	urbem	urbēs
vocatief	urbs	urbēs
ablatief	urbe	urbibus

Referenties

1. ↑ Publius Vergilius Maro, Aeneïs, Boek I r. 12-14
2. ↑ Diversen, vertaling van de Aeneïs, Boek I (Wikisource)