umlaut

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈumlʌʊt/

Woordafbreking

• um·laut

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Duitse naamwoord Umlaut.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	umlaut	umlauten
verkleinwoord	umlautje	umlautjes

Zelfstandig naamwoord

umlaut m

1. (taalkunde) een diakritisch teken in de vorm van twee puntjes dat in onder andere het Duits gebruikt wordt om aan te geven dat een klinker om grammaticale redenen een andere klank gekregen heeft

   Je was een paar umlautjes vergeten in je Duitse proefwerk.

2. (taalkunde) een vorm van klinkerharmonie waarbij een klinker in de ene lettergreep veranderd wordt door een klinker in de volgende

   Door toevoeging van het achtervoegsel "-ti" aan "lang" is in het Nederlands het woord "lengte" ontstaan, omdat de i-klinker van "-ti" een umlaut van de a-klinker teweeggebracht heeft.

Vertalingen

    1. een diacritisch teken   

Duits: Umlaut (de) Engels: umlaut (en), diaresis (en) Frans: umlaut (fr) m

Noors: tøddel (no) m Nynorsk: tøddel (nn) m Spaans: diéresis (es) v

    2. een vorm van klinkerharmonie   

Duits: Umlaut (de) Engels: umlaut (en), vowel mutation (en) Frans: umlaut (fr) m

Noors: omlyd (no) m Nynorsk: omlyd (nn) m, omljod (nn) m/o Spaans: umlaut (es)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.