uitstoten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• uit·sto·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
uitstoten	stootte uit	uitgestoten
gemengd	volledig

Werkwoord

uitstoten

1. (overgankelijk) uit een groep doen weggaan

   Op een zekere leeftijd worden mannetjesolifanten uitgestoten uit de kudde.

2. (overgankelijk) (milieukunde) in het milieu vrijlaten

   Er werd bij dat proces vrij veel kwik en cadmium uitgestoten.