uitsterven
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- uit·ster·ven
Woordherkomst en -opbouw
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| uitsterven |
stierf uit |
uitgestorven |
| klasse 3 | volledig | |
Werkwoord
uitsterven
- (ergatief) het proces waarbij alle individuen van een soort de dood vinden en er een eind komt aan het bestaan van de soort
- Ondanks beschermingsmaatregelen van koning Clovis is de oeros in de middeleeuwen uitgestorven.