uiterlijk

Nederlands

Woordafbreking

• ui·ter·lijk

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	uiterlijk	uiterlijken
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

uiterlijk o

1. zoals iets of iemand er van buiten uitziet

Antoniemen

• innerlijk

	stellend
onverbogen	uiterlijk
verbogen	uiterlijke

Bijvoeglijk naamwoord

uiterlijk

1. betrekking hebbend op de buitenkant van iets of iemand

   Een uiterlijk kenmerk van deze vogelsoort is een rode stuit.

2. het laast nog aanvaardbare

   Dit id de uiterlijke datum van inzending.

Bijwoord

uiterlijk

1. het laast nog aanvaardbare

   Dit moet uiterlijk op 1 juni ingezonden zijn.