titel

Nederlands

Uitspraak

• IPA: /titəl/

Woordafbreking

• ti·tel

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	titel	titels
verkleinwoord	titeltje	titeltjes

Zelfstandig naamwoord

titel m

1. opschrift van een boek of ander document

   De titel van dit boek is 'Scheikunde voor de leek'.

2. academische of adellijke aanduiding van een persoon

   Hem werd de titel van 'doctor' verleend.

Overerving en ontlening

• in het Indonesisch: titel

Vertalingen

    1. opschrift van een document   

Arabisch: لقب (ar) Chinees: 標題 (zh), 标题 (zh) (biāotí) Duits: Titel (de) m Engels: title (en) Fins: nimi (fi), nimike (fi) Frans: titre (fr) m Hongaars: cím (hu) Indonesisch: titel (id)

Italiaans: titolo (it) m Japans: 標題 (ja) hyōdai) (ひょうだい Koreaans: 칭호 (ko) (chingho) Pools: tytuł (pl)m Portugees: título (pt) m Russisch: заглавие (ru) o (zaglávije) Spaans: título (es) m Zweeds: titel (sv)

    2. aanduiding van een persoon   

Duits: Titel (de) m Engels: title (en) Esperanto: titolo (eo) Fins: arvonimi (fi), titteli (fi)

Frans: titre (fr) m Indonesisch: titel (id) Pools: tytuł (pl) m Portugees: título (pt) m

Indonesisch

Woordafbreking

• ti·tel

Woordherkomst en -opbouw

• uit het Nederlands "titel"

Zelfstandig naamwoord

titel

1. academische titel
2. titel, opschrift van een document

Synoniemen

• [1] gelar
• [2] judul

Afgeleide begrippen

• bertitel, bertitelkan