terugvallen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• te·rug·val·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
terugvallen	viel terug	teruggevallen
klasse 7	volledig

Werkwoord

terugvallen

1. (ergatief) een bereikte hogere positie weer op moeten geven

   Hij was de glibberige rots een stukje opgeklommen maar hij gleed uit en viel terug.

2. (ergatief) figuurlijk een bereikte hogere positie weer op moeten geven

   Door dat oponthoud was hij flink op de ranglijst teruggevallen.