terugkrijgen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• te·rug·krij·gen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
terugkrijgen	kreeg terug	teruggekregen
klasse 1	volledig

Werkwoord

terugkrijgen

1. (onovergankelijk) iets dat verloren of uit handen gegeven was opnieuw in bezit gegeven worden

   Zij hebben dat nooit meer teruggekregen.

Vertalingen

    1.   

Duits: zurückbekommen (de), zurückerhalten (de), wiedererlangen (de) Engels: get back (en)