ter

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Voorzetsel 2 Portugees 2.1 Werkwoord 3 Turks 3.1 Zelfstandig naamwoord 4 Sloveens 4.1 Voegwoord

Nederlands

Voorzetsel

ter

1. samentrekking van te + der (enkelvoud datief vrouwelijk), komt voor in staande uitdrukkingen

ter aangehaalde plaatse, ter aangehaalder plaatse (t.a.p.) teraardebestelling ter andere zijde ter benefice van ter beschikking stellen terbeschikkingstelling ter beurze ter bevoegde plaatse ter bestemde plaatse terdege ter dood veroordelen terdoodveroordeling ter ener zijde ter elfder ure ter ere van ter fine

ter gelegenheid van ter grootte van ter hand stellen terhandstelling ter harte nemen ter inzage ter keuze ter linkerzijde terloops terloopsheid terneder, terneer ter ore ter perse ter plaatse ter plekke tersluiks

ter sluip ter sprake terstond ter tafel ter vergadering ter vervanging van ter verzending ter waarde van ter wereld terwijl ter wille van terzake ter zee terzelfdertijd terzijde

Portugees

Werkwoord

ter

1. hebben , bezitten.
2. ~ que: hebben te, moeten

Turks

Zelfstandig naamwoord

ter

1. zweet, transpiratie.

Sloveens

Voegwoord

ter

1. maar