telefoneren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˌtelefoˈneːrən/

Woordafbreking

• te·le·fo·ne·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse téléphoner met het achtervoegsel -eren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
telefoneren /ˌtelefoˈneːrən/	telefoneerde /ˌtelefoˈneːrdə/	getelefoneerd (NL) /ɣəˌtelefoˈneːrt/ (VL) /ʝəˌtelefoˈneːrt/
zwak -d	volledig

Werkwoord

telefoneren

1. (inergatief) een telefoon gebruiken

   Hij telefoneert urenlang met vrienden.

Synoniemen

• bellen, opbellen

Vertalingen

    1. een telefoon gebruiken   

Duits: telefonieren (de) Engels: telephone (en), phone (en), call (en) Esperanto: telefoni (eo) Fins: soittaa (fi) Frans: téléphoner (fr) Hongaars: telefonál (hu)

Ido: telefonar (io) Italiaans: telefonare (it) Pools: telefonować (pl) Portugees: telefonar (pt) Spaans: telefonear (es), llamar (es), llamar por teléfono (es) Zweeds: telefonera (sv), ringa (sv)