tatoeëren

Tatoeëren.

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
tatoeëren	tatoeërend
tatoeëring	getatoeëerd
tatoeage

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /tatuʷ'erə(n)/

Woordafbreking

• ta·toe·ë·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Samoaanse woord tatau (tikken, kloppen).

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
tatoeëren	tatoeëerde	getatoeëerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

tatoeëren

1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen

   Veel jonge mensen laten zich tatoeëren.

Vertalingen

    1. met een naald en inkt een blijvende tekening in de huid inbrengen   

Arabisch: وشم (ar) Armeens: դաջել (hy) Catalaans: tatuar (ca) Chinees: 刺 (zh) Duits: tätowieren (de) Engels: tattoo (en) Fins: tatuoida (fi) Frans: tatouer (fr) Hongaars: tetoválni (hu) Italiaans: tatuare (it)

Kroatisch: tetovirati (hr) Litouws: tatuiruoti (lt) Macedonisch: тетовира (mk) Noors: tatovere (no) Pools: robić tatuaż (pl), tatuować (pl) Roemeens: tatua (ro) Spaans: tatuar (es) Turks: dövme yapmak (tr) Zweeds: tatuera (sv)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.