tand

Uit WikiWoordenboek

Inhoud 1 Nederlands 1.1 Uitspraak 1.2 Zelfstandig naamwoord 1.2.1 Synoniemen 1.2.2 Spreekwoorden 1.2.3 Vertalingen 1.2.4 Afgeleide begrippen 1.2.5 Verwante begrippen 1.3 Meer informatie 2 Zweeds 2.1 Uitspraak 2.2 Woordafbreking 2.3 Zelfstandig naamwoord 2.3.1 Verbuiging

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  tand    (hulp, bestand)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	tand	tanden
verkleinwoord	tandje	tandjes

Zelfstandig naamwoord

tand m

1. (anatomie) Een hard, wit voorwerp in de mond, meestal in 2 horizontale rijen aanwezig (één in elke kaak) en algemeen gebruikt om te eten.
2. Een scherp uitsteeksel aan voorwerpen (bijvoorbeeld aan zagen of tandwielen).

Synoniemen

• gebit (mv)

Spreekwoorden

• Aan de tand voelen.

Naar kennis of kunde onderzoek doen (oorspronkelijk: de leeftijd en gezondheid van paarden onderzoeken).

• De tand des tijds.

De verwoesting waar alle voorwerpen op den duur onder lijden.

• Een tandje minder zetten.

(Bij wielrennen) terugschakelen naar een lagere versnelling.

• Haar op de tanden hebben.

Bazig zijn.

• Met de mond vol tanden staan.

Niet weten wat te zeggen.

• Met lange tanden eten.

Met tegenzin eten.

• Op de tanden bijten.

Zich bedwingen om zijn gevoelens niet te tonen.

• Tot de tanden gewapend zijn.

Helemaal bewapend zijn

• Van de hand in de tand leven.

Niet sparen, maar het verdiende meteen opmaken.

• Zijn tanden in iets zetten.

Zich intensief met iets bezig (gaan) houden.

• Zijn tanden op iets stuk bijten.

Ondanks alle inspanning iets niet bereiken.

Vertalingen

Afgeleide begrippen

• snijtand

• melktand

Verwante begrippen

• bijten

• gebit
• kies
• tandenstoker

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Zweeds

Uitspraak

• Geluid:  tand    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• tand

Zelfstandig naamwoord

tand g

1. tand

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	tand	tanden	tänder	tänderna
genitief	tand	tanden	tänder	tänderna