substantief

Nederlands

Woordafbreking

• sub·stan·tief

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Latijnse 'stāre' (staan) met het voorvoegsel sub-

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	substantief	substantieven
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

substantief o

1. zelfstandig naamwoord

   De Algemene Nederlandse Spraakkunst (ANS) verkiest de term substantief boven "zelfstandig naamwoord".

Vertalingen

    1. zelfstandig naamwoord   

Duits: Substantiv (de) o Engels: substantive (en), noun (en)

Frans: substantif (fr) m Spaans: substantivo (es) m, sustantivo (es) m

	stellend
onverbogen	substantief
verbogen	substantieve

Niet in de woordenlijst van de Taalunie (als bijvoeglijk naamwoord)

Bijvoeglijk naamwoord

substantief

1. zelfstandig, een substantie zijnde
2. (taalkunde) zelfstandig, als een substantief

Afgeleide begrippen

• substantiefgroepen

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.