stuit

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  stuit    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• stuit

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	stuit	stuiten
verkleinwoord	stuitje	stuitjes

Zelfstandig naamwoord

stuit v

1. (anatomie) onderste gedeelte van de rug ter hoogte van het stuitbeen

Verwante begrippen

• stuitbeen

Vertalingen

    1.   

Engels: tailbone (en), coccyx (en)

Latijn: coccyx (la)

Werkwoord

vervoeging van
stuiten

stuit

1. enkelvoud tegenwoordige tijd van stuiten
2. gebiedende wijs van stuiten