straffen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  straffen    (hulp, bestand)
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /ˈstrɑfə(n)/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ˈstrɑfə(n)/

Woordafbreking

• straf·fen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
straffen	strafte	gestraft
zwak -t	volledig

Werkwoord

straffen

1. (overgankelijk) negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad

   De leraar strafte hem omdat hij te laat kwam, hij moest een nablijfbriefje halen bij de conciërge.

Vertalingen

    1. negatieve consequenties verbinden aan een als verkeerd geziene daad   

Albanees: dënoj (sq) Catalaans: castigar (ca) Deens: straffe (da) Duits: bestrafen (de), strafen (de) Engels: punish (en), sentence (en), castigate (en) Esperanto: puni (eo) Fins: rangaista (fi) Frans: punir (fr), châtier (fr) Fries: bestraffe (fy), straffe (fy) Italiaans: punire (it), castigare (it)

Japans: ばっする (ja) Kiribatisch: bure, kaburea Latijn: punire (la), plectere (la) Maleis: menghukum (ms) Nauruaans: kaduwai (na) Papiamento: kastigá Pools: karać (pl) Portugees: castigar (pt), punir (pt) Spaans: castigar (es), penar (es) Zweeds: bestraffa (sv), näpsa (sv), straffa (sv)

Zelfstandig naamwoord

straffen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord straf