stinken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈstɪŋkə(n)/

Woordafbreking

• stin·ken

Woordherkomst en -opbouw

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
stinken /ˈstɪŋkə(n)/	stonk /stɔŋk/	gestonken /ɣəˈstɔŋkə(n)/
klasse 3	volledig

Werkwoord

stinken

1. (inergatief) een onaangename geur hebben

   Ga je eerst wassen, je stinkt!

Afgeleide begrippen

stinkadorus stinkappel stinkappelboom stinkblad stinkbloem stinkboef stinkbok stinkbokken stinkbom stinkbomen stinkboom stinkboombast stinkbrand stinkbunzing

stinkcipres stinkdas stinkdassen stinkdier stinker stinkerd stinkganzenvoet stinkgracht stinkhaan stinkhars stinkhout stinkhouten stinkjaloers stinkjongens stinkkaas

stinkkalk stinkklei stinkklier stinkkolk stinkmarter stinkmergel stinkmolen stinkmuis stinknest stinknetel stinkneus stinkniese stinkpoel stinkpoelen stinkpoot

stinkregen stinkroos stinkschalie stinksigaar stinksloot stinksteen stinkstok stinkstruik stinktroep stinkvent stinkvogel stinkvrucht stinkzaak stinkzwam stinkzwavelkop

Uitdrukkingen en gezegden

Een uur in de wind stinken.

• Erg stinken.

Vertalingen

    1. een onaangename geur hebben   

Duits: stinken (de) Engels: stink (en) Esperanto: fetori (eo) Fins: haista (fi) Frans: puer (fr) Ido: malodorar (io)

Italiaans: puzzare (it) Oekraïens: смердіти (uk) Pools: śmierdzieć (pl) Portugees: feder (pt) Spaans: oler (es), apestar (es), heder (es) Zweeds: stinka (sv)

Duits

Werkwoord

stinken

1. stinken