spouwen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• spou·wen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
spouwen	spouwde	gespouwen
gemengd	volledig

Werkwoord

spouwen

1. (overgankelijk) (verouderd) in lengterichting verdelen, splitsen, splijten

   Wordende ten dien eijnde de gemelte vrijelⁿ, ende oock allen anderen, wie het soude mogen wesen voornamentlijck wel expresselijck mede gelast haere geesels (sommige van gespouwen rottangen, ende ander van touwe met cnoppen aen de eijnde gemaeckt) wegh te doen op peune van 6 realen boeten daersse na de affcundige deses door den fiscus in ijmants huijs sullen bevonden worden.

2. (verouderd) spuwen

Afgeleide begrippen

• spouwanker, spouwmuur, spouwer, spouwing

Opmerkingen

• Al bij Wieland (1806) was het werkwoord gemengd maar hij suggereert dat het oudtijds tot klasse 7 behoorde (spieuw in plaats van spouwde).

Zelfstandig naamwoord

spouwen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord spouw