spotten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• spot·ten

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
spotten	spotte	gespot
zwak -t	volledig

Werkwoord

spotten

1. (inergatief) zich met belachelijk makende of oneerbiedige scherts uiten
2. iets of iemand ergens tegenkomen

Afgeleide begrippen

• [2] vogelspotten

Vertalingen

    1. zich met belachelijk makende of oneerbiedige scherts uiten   

Duits: spaßen (de) Engels: mock (en), scoff (en)

Frans: se moquer (fr) Spaans: burlarse (es)

Duits

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈʃpɔtn/

Woordafbreking

• spot·ten

Werkwoord

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
spotten	spottete	gespottet
	volledig

spotten

1. spotten, bespotten

   «In dieser Komödie spottet der Dichter über das Familienleben.»

   In deze komedie spottet de dichter over het gezinsleven.

Synoniemen

• bespötteln, spötteln, verspotten

Afgeleide begrippen

• Spott, Spötter, Spottpreis