son

Engels

enkelvoud	meervoud
son	sons

Zelfstandig naamwoord

son

1. (familie) zoon

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /soːn/

Woordafbreking

• sønn

Zelfstandig naamwoord

son m

1. (familie) zoon.

   «Han er son til vaktmeisteren.»

   Hij is de zoon van de huisbewaarder.

2. (sociologie) mannelijk persoon uit dezelfde geboortestreek.

   «Det er kalla opp etter byens store son, Henrik Ibsen.»

   Het is vernoemd naar de grote zoon van de stad, Henrik Ibsen.

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	son	sonen	søner	sønene
genitief	sons	sonens	søners	sønenes

Antoniemen

• [1] dotter

Afgeleide begrippen

• [1] steson, svigerson

Verwante begrippen

• [1] far, mor
• [1] stedotter, svigerbarn, svigerdotter

Uitdrukkingen en gezegden

[1] Faderen, Sonen og Den Heilage Ande

• De Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

[2] ein son av folket

• Een zoon des volks.

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
ser

son

1. derde persoon meervoud tegenwoordige tijd (presente) van ser.

Surinaams

Onbepaald voornaamwoord

son

1. enige

Veluws

Zelfstandig naamwoord

son

1. zon

Zweeds

Uitspraak

• Geluid:  son    (hulp, bestand)
• IPA: /soːn/

Woordafbreking

• son

Zelfstandig naamwoord

son g

1. (familie) zoon

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	son	sonen	söner	sönerna
genitief	sons	sonens	söners	sönernas

Afgeleide begrippen

• adoptivson, sonhustru, sonson, svärson