snakket

Deens

Woordafbreking

• snak·ket

Werkwoord

snakket

1. voltooid deelwoord van snakke

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡsnɑkət/

Woordafbreking

• snak·ket

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Noorse bijvoeglijke naamwoord snakke.

Naar frequentie	366

		stellend	vergrotend	overtreffend
onbepaald (sterk)	m/v enkelvoud	snakka snakket	mer snakka mer snakket	mest snakka mest snakket
	o enkelvoud	snakka snakket
	meervoud	snakka snakkete snakkede
bepaald (zwak)	enkelvoud en meervoud	snakka snakkete snakkede	mer snakka mer snakket	mest snakka mest snakkete mest snakkede

Bijvoeglijk naamwoord

snakket

1. gepraat, gesproken, gezegd

Werkwoord

snakket

1. verleden tijd van snakke
2. voltooid deelwoord van snakke

Schrijfwijzen

• [1-2]: snakka

Zelfstandig naamwoord

snakket, o

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van snakk

Schrijfwijzen

• snakken m

Nynorsk

Woordafbreking

• snak·ket

Zelfstandig naamwoord

snakket, o

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van snakk