roepen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  roepen    (hulp, bestand)
• IPA: /'ru.pə(n)/

Woordafbreking

• roe·pen

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
roepen /'ru.pə(n)/	riep /rip/	geroepen /ɣə.'ru.pə(n)/
klasse 7	volledig

Werkwoord

roepen

1. (overgankelijk) met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen

   "Weg met de dictator!" werd er geroepen door de demonstranten.

Afgeleide begrippen

• roepende, oproepen, omroepen

Uitdrukkingen en gezegden

• op het matje roepen

iemand ter verantwoording bij zich roepen

Vertalingen

    1. met verheffing van stem de aandacht van iemand trachten te verkrijgen   

Duits: rufen (de) Engels: to call (en), to yell (en) Frans: appeler (fr) Latijn: appellare (la)

Oudnoors: hljóða Spaans: gritar (es) Zweeds: kalla (sv), skrika (sv)

    op het matje roepen   

Duits: herbeizitieren (de), einen Rüffel erteilen

Zelfstandig naamwoord

roepen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord roep