rang

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• rang

Woordherkomst en -opbouw

• Van het Franse rang (1584) van reng (12e eeuw): "kring der rechtspersonen bij een geding", zelf weer afkomstig van het Frankische *hring (ring)

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	rang	rangen
verkleinwoord	rangetje	rangetjes

Zelfstandig naamwoord

rang m

1. een plaats binnen een bepaalde hiërarchie

   Hij had een vrij hoge rang.

2. (wiskunde) het maximale aantal lineair onafhankelijke vectoren in een stelsel

   De rang van de matrices AA^T en A^TA is hetzelfde en beperkt door de kleinere van de twee.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.