rand

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• rand

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	rand	randen
verkleinwoord	randje	randjes

Zelfstandig naamwoord

[A] rand m

1. de buitenkant van een gebied of een ding

   * Een stuk blik met scherpe randen.

   * Alleen door het zwakke schijnsel van de afgeschermde lantaarns en de witte randen van de trottoirs kon je zien waar je liep.

2. het extern gedeelte van de stad, beschouwd als zijnde onder invloed van het centrum
3. de bovenkant van een bak of vat

   * Tot de rand gevuld met soep.

   * Hij staarde in een oude broodtrommel van email die tot de rand gevuld was met sleutels: lopers, steeksleutels, fietssleuteltjes en talloze andere.

4. (figuurlijk) randgebieden of grensgebieden betreffend
5. (materiaalkunde) afvalmateriaal, overgebleven aan de zijkant van de strook, om een of meer uitgesneden produkten heen
6. gebruikt als randversiering of omlijsting bij behanselpapier

Synoniemen

• [1] kant, buitenkant, zijkant
• [3] bovenkant

Afgeleide begrippen

• [1] randligger, randponskaart, randversiering, stoeprand, voorrand
• [4] randschade, randapparatuur

Verwante begrippen

• [1] boord, grens, lijst, limbus, omboordsel, omtrek, richel, trans, zoom
• [3] kraag

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: van de hoed en de rand weten

er alles vanaf weten

• [3]: aan de rand van het graf staan

de dood nabij zijn

• [3]: op de rand van de afgrond

bijna ten onder gaan

• [4]: Dat is op het randje.

Het ligt op de grens van wat nog kan.

• [4]: op den rand des verderfs

den ondergang nabij

Vertalingen

    1. de bovenkant van een bak of vat   

Duits: Rand (de) m, Kante (de) v Engels: border (en) Frans: bord (fr) m Noors: rand (no) g

Nynorsk: rand (nn) v Papiamento: kantu Portugees: aba (pt) Vietnamees: ranh giới (vi), biên giới (vi)

    2. het extern gedeelte van de stad, beschouwd als zijnde onder invloed van het centrum   

Duits: Stadtrand (de) m, Randzone (de) m, Randgebiet (de) o

    3. de buitenkant van een gebied of een ding   

Duits: Rand (de) m, Kante (de) v Noors: rand (no) g

Nynorsk: rand (nn) v

Verwijzingen

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	rand	rands
verkleinwoord	randje	randjes

Zelfstandig naamwoord

[B] rand m

1. (economie) een munteenheid in Zuid-Afrika

Afkorting

• ZAR

Vertalingen

    1. een munteenheid in Zuid-Afrika   

Duits: Rand (de) m Noors: rand (no) m

Nynorsk: rand (nn) m

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /rand/

Woordafbreking

• rand

Woordherkomst en -opbouw

• [A] Afkomstig van het Oudnoorse woord rǫnd.

Zelfstandig naamwoord

[A] rand m / v

1. kant, rand (buitenkant)
2. rand (bovenkant)

   «Legg en iskule i hvert glass, fyll glasset nesten til randen med kaffe og topp glasset med krem.»

   Doe een bolletje ijs in elk glas, vul het glas bijna tot de rand met koffie en vul de bovenkant van het glas met slagroom.

3. (figuurlijk) grensbereik, grensgebied
4. (kleding) streep

   «En bukse med røde render.»

   Een broek met rode strepen.

5. groef, voor

   «Ski med render i.»

   Ski's met voren erin.

Verbuiging

m/v [A]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	rand	m: randen v: randa	render	rendene
genitief	rands	m: randens v: randas	renders	rendenes

Synoniemen

• [1]: kant
• [5]: rille

Afgeleide begrippen

• [3]: randkrone
• [3]: randstat
• [3]: synsrand

Verwante begrippen

• [1]: grense
• [4]: stripe, strime
• [5]: fordypning

Uitdrukkingen en gezegden

• [3]: være på randen av noe

dichtbij, direct naast

• [3]: på gravens rand

aan de rand van het graf (de dood nabij zijn)

• [3]: på fallittens rand

na een faillissement

Zelfstandig naamwoord

[B] rand m

1. (economie) rand (munteenheid in Zuid-Afrika)

Verbuiging

m [B]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	rand	randen	rand	randene
genitief	rands	randens	rands	randenes

Afkorting

• ZAR

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /rand/

Woordafbreking

• rand

Woordherkomst en -opbouw

• [A] Afkomstig van het Oudnoorse woord rǫnd.

[A]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	rand	randa bijvorm: randi	render	rendene

Zelfstandig naamwoord

[A] rand v

1. kant, rand (buitenkant)
2. rand (bovenkant)

   «Fylle glaset til randa.»

   Het glas tot de rand vullen.

3. (figuurlijk) grensbereik, grensgebied
4. (kleding) streep

   «Ei bukse med raude render.»

   Een broek met rode strepen.

5. groef, voor

   «Hoppski med tre render i.»

   Springski's met drie voren erin.

Synoniemen

• [1] kant
• [5] rille

Afgeleide begrippen

• [1]: randkrone
• [1]: randstat
• [1]: synsrand

Verwante begrippen

• [1]: grense
• [1]: grenselinje
• [4]: stripe
• [4]: strime
• [5]: fordjuping

Uitdrukkingen en gezegden

• [3]: vere på randa av noko

dichtbij, direct naast

[B]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	rand	randen	randar	randane

Zelfstandig naamwoord

[B] rand m

1. (economie) rand (munteenheid in Zuid-Afrika)

[C]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	rand	randa bijvorm: randi	rander	randene

Zelfstandig naamwoord

[C] rand v

1. een vak of schap onder het dak boven de open haard in een rookhok of in een hut (bakhuisje, brouwhuisje of washuisje) in oude stijl op een boerderij.

Afkorting

• ZAR