polder

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈpɔldəʀ/

Woordafbreking

• pol·der

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	polder	polders
verkleinwoord	poldertje	poldertjes

Zelfstandig naamwoord

polder m

1. (waterstaat) een bedijkt stuk land waarin de waterstand kunstmatig geregeld wordt

   Heel Flevoland is één grote polder.

Hyponiemen

• oudlandpolder, nieuwlandpolder, recente nieuwlandpolder

Afgeleide begrippen

• polderen, poldergebied, polderlandschap, poldermodel

Vertalingen

    1. een bedijkt stuk land waarin de waterstand kunstmatig geregeld wordt   

Bulgaars: полдер (bg) Deens: kog (da) Duits: Koog (de), Polder (de) v Engels: polder (en) Esperanto: poldero (eo) Fins: polderi (fi)

Frans: polder (fr) m Nedersaksisch: Groden (nds) Portugees: pôlder (pt) Spaans: pólder (es) Vietnamees: đất lấn biển (vi)

Werkwoord

vervoeging van
polderen

polder

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van polderen
   

   Ik polder.

2. gebiedende wijs van polderen
   

   Polder!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van polderen
   

   Polder je?

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Frans

Uitspraak

• IPA: /pɔl.ˈdɛʁ/

Woordafbreking

• pol·der

Woordherkomst en -opbouw

• Ontleend aan het Nederlandse polder.

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
polder	le polder	polders	les polders

Zelfstandig naamwoord

polder m

1. polder

   «La digue étant rompue, le polder fut inondé.»

   Omdat de dijk gebroken was, is de polder overstroomd.

Synoniemen

• (Picardië) renclôture