plegen

Nederlands

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
plegen 'pleɣə(n)	pleegde 'pleɣdə	gepleegd ɣə'plext
1. zwak -d	volledig

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
plegen 'pleɣə(n)	placht plɑxt	-
2. zwak -cht	volledig

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'pleɣə(n)/

Woordafbreking

• ple·gen

Werkwoord

plegen

1. een gewoonlijk verboden handeling uitvoeren

   Hij pleegde een dubbele moord.

2. (verouderd) gewoon zijn, vaak doen

   Hij placht iedere week naar de schouwburg te gaan.

Afgeleide begrippen

• [2]: geplogenheid

Uitdrukkingen en gezegden

• [1]: ontucht plegen

Vertalingen

    1. een gewoonlijk verboden handeling uitvoeren   

Duits: verüben (de), begehen (de) Engels: commit (en)

Frans: commettre (fr) Spaans: cometer (es)

    2. gewoon zijn, vaak doen   

Duits: gewohn sein (de), pflegen (de) Engels: do habitually (en)

Frans: avoir l'habitude (fr) Spaans: soler (es)

    ontucht plegen   

Duits: Unzucht treiben Engels: fornicate (en)

Oudnoors: serða, streða Spaans: fornicar (es)