plante

Nederlands

Woordafbreking

• plan·te

Werkwoord

vervoeging van
planten

plante

1. aanvoegende wijs van planten

Frans

Zelfstandig naamwoord

plante v

1. plant (organisme)
2. plant (gewas)

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡplɑntə/

Woordafbreking

• plan·te

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Oudnoorse woord planta, dit van het Latijnse woord plantare.

stamtijd
onbepaalde wijs	tegenwoordige tijd	verleden tijd	voltooid deelwoord
plante	planter	plantet planta	plantet planta
Klasse 1 zwak

Werkwoord

plante

1. (overgankelijk), (plantkunde) planten, poten

   « I fjor ble det plantet 137.000 dekar skog her i landet, en liten nedgang fra året før.»

   Vorig jaar werd er 13.700 hectare bos in dit land geplant, een lichte daling ten opzichte van het voorgaande jaar.

2. (overgankelijk) plaatsen, zetten

   «Roald Amundsen plantet det norske flagget på Sydpolen.»

   Roald Amundsen zette de Noorse vlag op de Zuidpool.

Verwante begrippen

• dyrke, sette, så

Werkwoord

plante om

1. verplanten, verpoten, verpotten

   «Så det er lurest å plante de om til større potter selv om urtene er små og skjøre.»

   Zo is het het beste om de planten in grotere potten te verpotten, zelfs wanneer de kruiden klein en fragiel zijn.

Werkwoord

plante ut

1. aanplanten, uitplanten

   «Nye trær vil bli plantet ut til høsten.»

   Nieuwe bomen zullen in het najaar worden aangeplant.

Verwante begrippen

• beplante

Zelfstandig naamwoord

plante g

1. (plantkunde) plant, gewas

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	plante	m: planten v: planta	planter	plantene
genitief	plantes	v: plantens m: plantas	planters	plantenes

Afgeleide begrippen

• granplante, kålplante, planteriket, planteskole, potteplante, sjøplante

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡplɑntə/

Woordafbreking

• plan·te

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig uit het Oudnoorse woord planta, dit van het Latijnse woord plantare.

stamtijd
onbepaalde wijs	tegenwoordige tijd	verleden tijd	voltooid deelwoord
plante	plantar	planta	planta
Klasse 1 zwak

Werkwoord

plante

1. (overgankelijk), (plantkunde) planten, poten
2. (overgankelijk) plaatsen, zetten

Schrijfwijzen

• planta

Verwante begrippen

• dyrke, setje, så

Werkwoord

plante om

1. verplanten, verpoten, verpotten

Schrijfwijzen

• planta om

Werkwoord

plante ut

1. aanplanten, uitplanten

Schrijfwijzen

• planta ut

Zelfstandig naamwoord

plante g

1. (plantkunde) plant, gewas

Verbuiging

v	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	plante	planta	planter	plantene
genitief

v (bijvormen)	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	planta		plantor	plantone
genitief

m	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	plante	planten	plantar	plantane
genitief

Afgeleide begrippen

• granplante, kålplante, planteriket, planteskole, planteskule, potteplante, sjøplante