plantage

Nederlands

Woordafbreking

• plan·ta·ge

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	plantage	plantages
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

plantage v

1. (landbouw) een uitgestrekt stuk grond waarop op grote schaal, gewoonlijk tropische, gewassen in monocultuur verbouwd worden

Vertalingen

    1. een uitgestrekt stuk grond waarop op grote schaal, gewoonlijk tropische, gewassen in monocultuur verbouwd worden   

Papiamento: plantashi