pinnen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /ˈpɪnə(n)/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ˈpɪnə(n)/

Woordafbreking

• pin·nen

Woordherkomst en -opbouw

• [1,2] Afleiding van het letterwoord pin (viercijferige code), dat van persoonlijk identificatienummer komt.
• [3] Afgeleid van pin, gepunt voorwerp

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
pinnen	pinde	gepind
zwak -d	volledig

Werkwoord

pinnen

1. (inergatief) (financieel), (economie) het opnemen van geld bij een daartoe bedoeld apparaat
2. (inergatief) (financieel), (economie) het elektronisch betalen met een pinpas
3. (overgankelijk) met een pin bevestigen

   Hij pinde het speldje op zijn revers.

Verwante begrippen

• pin, pinautomaat, pincode, pinpas

Vertalingen

    1. het opnemen van geld bij een daartoe bedoeld apparaat   

Duits: Geld aus dem Automaten abheben (de) Engels: withdraw cash from a cash dispenser (en)

Frans: retirer de l'argent au distributeur (fr), retirer au distributeur (fr)

    2. het elektronisch betalen met een pinpas   

Duits: bargeldlos bezahlen (de) Engels: pay by switch card (en)

Frans: payer par carte bancaire (fr)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Zelfstandig naamwoord

pinnen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord pin