pakken

Niet te verwarren met: packen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'pɑkə(n)/

Woordafbreking

• pak·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
pakken /'pɑkə(n)/	pakte /'pɑktə/	gepakt /ɣə'pɑkt/
zwak -t	volledig

Werkwoord

pakken

1. (overgankelijk) in de handen nemen

   Hij pakte zijn gitaar en speelde een deuntje.

2. (overgankelijk) gevangen nemen

   De dief werd al snel gepakt.

Antoniemen

• loslaten

Afgeleide begrippen

• pakkans, pakkerd, pak ze

Vertalingen

    1. in de handen nemen   

Duits: greifen (de), nehmen (de), packen (de), sich schnappen (de)

Engels: take (en)

    2. arresteren   

Duits: fassen (de)

Engels: catch (en)

Zelfstandig naamwoord

pakken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord pak

Deens

Woordafbreking

• pak·ken

Zelfstandig naamwoord

pakken, g

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van pakke

Noors

Woordafbreking

• pak·ken

Naar frequentie	3822

Zelfstandig naamwoord

pakken, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van pakke

Schrijfwijzen

• pakka, v

Nynorsk

Woordafbreking

• pak·ken

Zelfstandig naamwoord

pakken, m

1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van pakke

Schrijfwijzen

• pakka, v