pak

Nederlands

Woordafbreking

• pak

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	pak	pakken
verkleinwoord	pakje	pakjes

Zelfstandig naamwoord

pak o

1. verpakt voorwerp

   Er kwam met Kerst een groot pak met de post.

2. een ruime hoeveelheid van iets

   Er viel een groot pak sneeuw.

3. een kledingcombinatie bestaande uit tenminste een jasje en een broek of rok

   Hij kocht voor de gelegenheid een nieuw pak.

4. een groep wolven

   Een pak wolven had het voorzien op een kudde schapen.

Afgeleide begrippen

• [3]: trouwpak

Overerving en ontlening

• Indonesisch: pak

Vertalingen

    1. pakket   

Duits: Paket (de) o, Päckchen (de) o Engels: packet (en)

Indonesisch: pak (id)

    2. lading   

Duits: Haufen (de), mPacken (de) m Engels: pack (en), load (en)

    3. kleding   

Duits: Anzug (de) m Engels : suit (en)

    4. een groep wolven   

Duits: Wolfsrudel (de) o

Onderstaande vertalingen dienen nagekeken te worden en omgezet in de bovenstaande tabellen. Nummers na de vertalingen komen niet noodzakelijk overeen met de opgegeven definities. Voor meer uitleg zie WikiWoordenboek:Hoe vertalingen nakijken.

• Papiamento: paki

Werkwoord

vervoeging van
pakken

pak

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pakken
   

   Ik pak.

2. gebiedende wijs van pakken
   

   Pak!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pakken
   

   Pak je?

Indonesisch

Woordafbreking

• pak

Woordherkomst en -opbouw

• [1] kort voor bapak
• [2] van het Nederlandse "pak"
• [3] van het Nederlandse "pacht"
• [4] van het Nederlandse "pact"

Zelfstandig naamwoord

pak

1. (spreektaal) mijnheer, de heer, aanspreektitel voor een oudere man
2. pakje, pakket, doos
3. pacht
4. niet-officiële schrijfwijze voor pakta "pact, verdrag"

Afgeleide begrippen

• [1] pak ogah
• [2] berpak-pak, mempak, mengepak, mengepaki, pak-pakan, pengepak, pengepakan
• [3] mempak, mengepak, mempakkan, mengepakkan, pempakan, pengepakan