ord

Deens

Zelfstandig naamwoord

ord o

1. (taalkunde) woord

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	ord	ordet	ord	ordene
genitief	ords	ordets	ords	ordenes

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /uːɾ/

Woordafbreking

• ord

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord orð.

Zelfstandig naamwoord

ord o

1. (taalkunde) woord

   «Det var med andre ord ingen suksess.»

   Het was met andere woorden geen succes.

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	ord	ordet	ord	orda, ordene
genitief	ords	ordets	ords	ordas, ordenes

Afgeleide begrippen

• ordform

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /uːɾ/

Woordafbreking

• ord

Woordherkomst en -opbouw

• Afkomstig van het Oudnoorse woord orð.

Zelfstandig naamwoord

ord o

1. (taalkunde) woord

   «Ikkje sei eit einaste ord til nokon!»

   Praat hier met geen woord over met iemand!

Verbuiging

o	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	ord	ordet	ord	orda
genitief

bijvormen	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief				ordi
genitief

Afgeleide begrippen

• ordform

Spreekwoorden

[1] Ein hest kan snåve på fire bein, og ein mann på eit ord.

• Een paard kan struikelen over vier poten en een man over een woord.

Zweeds

Zelfstandig naamwoord

ord o

1. (taalkunde) woord

Verbuiging

	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	ord	ordet	ord	orden
genitief	ords	ordets	ords	ordens