opwinden

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
opwinden	opwindend
opwinding	opgewonden

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• op·win·den

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van winden met het voorvoegsel op-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
opwinden	wond op	opgewonden
klasse 3	volledig

Werkwoord

opwinden

1. (overgankelijk) rond een as of klos wikkelen

   Zij wond de draad op rond een klosje.

2. (overgankelijk) draaiend onder spanning zetten

   Zij wond de oude wekker op, maar de veer begaf het.

3. (overgankelijk) in staat van agitatie brengen

   Die onbeschofte opmerking wond hem vreselijk op.

4. (wederkerend) zich ~ over: iets doen dat tot emotionele spanning leidt

   Hij had zich daarover veel te veel opgewonden.

Antoniemen

• [2] aflopen

Afgeleide begrippen

• opwindbaar

Vertalingen

    2. draaiend onder spanning zetten   

Engels: wind (en)

Spaans: devanar (es)

    3. in staat van agitatie brengen   

Engels: excite (en), arouse (en)

Spaans: apasionar (es), irritar (es), excitar (es), calentar (es)