oproepen

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
oproepen	oproepend
oproep	opgeroepen

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'ɔpru.pə(n)/

Woordafbreking

• op·roe·pen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van roepen met het voorvoegsel op-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
oproepen /'ɔpru.pə(n)/	riep op /rip 'ɔp/	opgeroepen /'ɔp.xə.ru.pə(n)/
klasse 7	volledig

Werkwoord

oproepen

1. (overgankelijk) doen verschijnen

   De regering riep alle weerbare mannen op voor de verdediging van het land.

2. (overgankelijk) (gevoelens) veroorzaken

Vertalingen

    1. doen verschijnen   

Duits: aufrufen (de)

Engels: call up (en)

    2. (gevoelens) veroorzaken   

Duits: hervorrufen (de) Noors: framkalle (no), fremkalle (no)

Nynorsk: framkalle (nn)

Zelfstandig naamwoord

oproepen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord oproep