opmerken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  opmerken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• op·mer·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van merken met het voorvoegsel op-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
opmerken	merkte op	opgemerkt
zwak -t	volledig

Werkwoord

opmerken

1. (overgankelijk) bemerken, waarnemen

   De inbreker werd opgemerkt door een toevallige voorbijganger.

2. (overgankelijk) een waarneming of opinie meedelen aan anderen, met een zekere nadruk

   Een voorbijganger merkte op dat de dop nog op de lens zat.

Afgeleide begrippen

• [2] opmerking

Vertalingen

    1. bemerken, waarnemen   

Engels: observe (en)

Papiamento: opserbá

    2. een waarneming of opinie meedelen aan anderen, met een zekere nadruk   

Engels: remark (en)