openbaren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
openbaren	openbarend
openbaring	geopenbaard

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• open·ba·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
openbaren	openbaarde	geopenbaard
zwak -d	volledig

Werkwoord

openbaren

1. wat voorheen een geheim was algemeen bekend maken

   De directie openbaarde een ingrijpend reoganisatieplan.

Verwante begrippen

• openbaar, openbaarheid

Vertalingen

    1. wat voorheen een geheim was algemeen bekend maken   

Duits: offenbaren (de), offenlegen (de) Engels: reveal (en) Frans: révéler (fr) Noors: avdekke (no)

Nynorsk: avdekka (nn), avdekke (nn) (bijvormen): avdekkja (nn), avdekkje (nn) Spaans: revelar (es)