ontwijken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ont·wij·ken

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van wijken met het voorvoegsel ont-

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ontwijken	ontweek	ontweken
klasse 1	volledig

Werkwoord

ontwijken

1. (ergatief) ontsnappen uit een insluiting

   Er is veel lucht uit de band ontweken.

2. (overgankelijk) trachten contact te vermijden

   Hij had hem enige tijd weten te ontwijken, maar liep nu tegen de lamp.