ontvoering

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ont·voe·ring
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord ontvoering ontvoeringen
verkleinwoord ontvoerinkje ontvoerinkjes

Zelfstandig naamwoord

ontvoering v

  1. het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon.
    De term "ontvoering" wordt in het algemeen gebruikt wanneer de ontvoerder iemand onttrekt aan zijn vertrouwde milieu en wegvoert naar een onbekende plaats.
Vertalingen

Meer informatie

Persoonlijke instellingen
Andere talen