ontsteker

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ont·ste·ker
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord ontsteker ontstekers
verkleinwoord ontstekertje ontstekertjes

Zelfstandig naamwoord

ontsteker m

  1. (techniek) een hulpmiddel om een op zichzelf stabiel explosief te laten ontploffen.
    Deze ontstekers kunnen elektrisch tot ontploffen gebracht worden.