ontspruiten

Nederlands

Woordafbreking

• ont·sprui·ten

Werkwoord

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ontspruiten	ontsproot	ontsproten
klasse 2	volledig

(niet scheidbaar)
ontspruiten

1. een nieuwe loot vormen aan een plant of uit een zaad.

   Een bruine boon ontspruit als je deze een tijdje op een vochtig sponsje in het donker legt.

Vertalingen

    1.   

Duits: entsprießen (de) Engels: germinate (en)

Frans: germer (en) Spaans: entallecer (es), brotar (es)