ontroerend

Nederlands

Woordafbreking

• ont·roe·rend

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	ontroerend	ontroerender	meest ontroerend
verbogen	ontroerende	ontroerendere	meest ontroerende

Bijvoeglijk naamwoord

ontroerend

1. aandoenlijk, aangrijpend

Vertalingen

    1. aandoenlijk, aangrijpend   

Bretons: fromus (br) Deens: rørende (da), gribende (da) Duits: rührend (de), ergreifend (de) Engels: touching (en), moving (en) Esperanto: emociiga (eo)

Frans: touchant (fr), attendrissant (fr) Italiaans: commovente (it), toccante (it) Spaans: conmovedor (es), enternecedor (es) Turks: dokunakli (tr)

Werkwoord

vervoeging van
ontroeren

ontroerend

1. onvoltooid deelwoord van ontroeren