onthoofden

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ont·hoof·den

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
onthoofden	onthoofdde	onthoofd
zwak -d	volledig

Werkwoord

onthoofden

1. (overgankelijk) iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden

   Het doodsvonnis werd uitgesproken en de scherprechter onthoofdde de veroordeelde.

Vertalingen

    1. iemand doden door het hoofd van de romp te scheiden   

Duits: köpfen (de), enthaupten (de) Engels: decapitate (en), behead (en)

Frans: décapiter (fr) Spaans: decapitar (es), degollar (es)